Vele, vele jaren heb ik de wereld bereisd, eerst als zakenman en sinds 1986 als spiritueel onderzoeker, alleen of met een groep. In veel landen binnen en buiten Europa heb ik lezingen gegeven. Het is niet de bedoeling om deze ervaringen te verankeren in een vastomlijnde waarheid die vervolgens dogmatisch wordt naarmate de tijd verstrijkt. Alles is verandering en zo moet het ook blijven. Het zaadje komt op en ontwikkelt zich tot verdere bloei die bepaald wordt door de Wet van Wisselwerking, de beschikbare Energie en de Tijdgeest. De Wet van Wisselwerking is van toepassing als er een oproepende kracht (of actie) wordt ondernomen waarop een overeenkomstige reactie ontstaat. Beiden zijn onderhevig aan de beschikbare Energie en de Tijd waarin dit wordt gedaan (de Tijdgeest). De tijd waarin wij leven is heel bijzonder. Ruim drieduizend jaar voor Christus is er voor deze tijdsduur een impuls van geestelijke energie afgegeven in Salem door de Heer van de Wereld Melchisedeck. Aan deze energie is een overeenkomstig materiepatroon verbonden van leven, die vastgelegd is in onze DNA, maar ook in die van de planten- en dierenwereld.

De ontwikkeling van bewustzijn op deze planeet Aarde heeft zich door de millennia heen ontwikkeld. Wij zijn nu op een punt aangekomen, waarin zekere dingen mogelijk zijn, die voor dit tijdsbestek nooit mogelijk waren, behalve dan misschien alleen voor uitverkorenen. Nu ligt het in een ieders bereik en de inhoud van deze website zal u daarin volledige duidelijkheid geven.
De rol van de mens in deze tijd zal steeds duidelijker worden. De mens zal tot inzicht komen dat hij niet het middelpunt, maar een deel van de Schepping is, waaraan hij verantwoording verschuldigd is. Een doorbraak in bewustzijn die te vergelijken is met de doorbraak die door Galileï werd verkondigd: n.l. dat de Zon niet om de Aarde draait, maar de Aarde om de Zon. Dit hebben wij verwerkt met ons verstand, maar niet in ons gevoelsleven. Wij denken nog steeds dat wij de enige zijn in deze Schepping, die het voor het zeggen hebben en alleenheerser zijn, wat tot uitdrukking komt in onze handelwijze.

Sleutel van de schepping
De mens sleutelt nu op zijn "eigen wijze" aan de sleutel van de Schepping, het DNA, en wordt daarbij gedreven door zijn ongebreidelde zucht naar levensenergie, populair gezegd: het streven naar een langer en gelukkiger leven. Daarbij wordt nauwelijks een middel geschuwd om dit doel te bereiken en andere levende wezens worden hierbij - bijna zonder enige terughoudendheid - ingezet om dit doel te realiseren.
Onwillekeurig komt de vraag naar boven of dit niet eerder is gebeurd in de geschiedenis van de wereld. Hierbij worden verborgen herinneringen opgediept uit een ver verleden en naar voren gehaald: zoals Atlantis en het land Mu. Diep in de intuïtieve gedachtewereld van de mens ligt een blokkade en deze wordt nu langzaam in onze doorgedraaide wereld steeds duidelijker.
Geleerden buigen zich over de sleutel van de Schepping, het DNA, om te kunnen voldoen aan het begeren van de "lijdende" mensheid. Hoe dit DNA tot stand is gekomen wordt min of meer terzijde geschoven. Langs mechanische weg lijkt de wetenschap nu langzaam vat te krijgen op dit mysterie en is bezig dit in kaart te brengen. Successen worden geboekt: wij kunnen langer blijven leven en grijpen maar al te graag deze mogelijkheid aan.
De weg van de symptoombestrijding in de kern is een juichend succes aan het worden in deze wereld. Er wordt voorspeld dat mensen 120 jaar kunnen leven en misschien nog wel langer. Men gaat eraan voorbij dat de grondslag van het DNA in de vier materiële stoffen ergens een gevolg van is.

Bezinning
Het inwerken van energie op materie heeft een patroon tot gevolg en men kan stellen, dat het DNA van ieder persoon anders is omdat de daaraan ten grondslag liggende energie-uitstraling, laten wij het de Ziel noemen, anders is. Door het veranderen van het eindresultaat heeft dit ook een effect op de "energie-uitstraling" van de persoon. Een gevolg waaraan de wetenschap nauwelijks aandacht lijkt te besteden.
Op een bepaald niveau is deze kennis aanwezig. Men weet, wanneer men een landschap gaat veranderen, het klimaat en dus het weer langzaam zal veranderen. Is het niet tijd (alsnog) tot bezinning te komen of is onze bezinning bedolven onder onze ongebreidelde begeerte naar steeds meer levensenergie en levensgeluk?
Is deze bezinning, die onhoorbare bel die in ons luidt, maar die overstemd wordt door onze daverende maatschappijklank verloren? Ik denk het niet, want tot het allerlaatste moment is deze bezinning mogelijk en kunnen wij tot inkeer komen. Niet door ons af te keren van de maatschappij, die wij allemaal geholpen hebben te creëren. Niet door een vlucht in de natuur, die slechts voorbehouden is aan weinigen, die het geld en de mogelijkheid ervoor hebben. Als de gehele wereldbevolking in de natuur vlucht is dat wat er nog is in korte tijd verdwenen.

De vlucht in oude denk- of gedragspatronen, ook op spiritueel en/of religieus gebied zal niet veel baten, aangezien de daarin ontwikkelde wijzen van gebed niet geschikt zijn voor deze tijd. Duizenden, ja miljoenen op deze wereld sturen dagelijks een reeks van gebeden omhoog naar wat zij noemen God, Allah of Jahweh met verzoeken om bevoordeeld te worden.
Deze gebeden beperken zich (helaas) meestal tot familie en bekenden en komen voort uit onze emotionele betweterigheid. God weet, maar de mens weet beter. In naam van de (eigen) liefde vindt de mens, dat hij verhoord moet worden en indien dit niet gebeurt, betwijfelt hij het bestaan van een Scheppende Kracht.

De mens als oproepende kracht
De tijd is nu gekomen om tot een andere vorm van gebed te komen, een gebed van overgave waarin onze eigen (vermeende) behoeften eigenlijk nauwelijks een rol spelen. Een gebed, waarin de mens 'slechts' de oproepende kracht is. Die werkt voor de Planetaire Hiërarchie in naam van de Eenheid van Moeder Aarde en alles wat leeft en bloeit, zichtbaar en onzichtbaar. In naam van de Eenheid, waarin de mens tot inzicht komt dat goed en kwaad, zoals hij dit beoordeelt, 'slechts' een beoordeling is die gebonden is aan tijdgeest, locatie en eigen ontwikkeling op geestelijk gebied.

In het veld van eenheid horen positief en negatief bij elkaar en zijn onverbrekelijk met elkaar verbonden, zoals vastgelegd in de basis van de Schepping.
Op basis van zijn beperkt inzicht blijft de mens zich gedragen als een godheid en blijft hij positief en negatief scheiden. Hierdoor ontstaan groeperingen, die denken het gelijk aan hun kant te hebben. Wanneer deze groeperingen sterk genoeg zijn geworden gebruiken zij deze ontwikkeling, onder het mom van wederzijds respect, om andere groeperingen onder druk te zetten en te onderwerpen. Dit meningsverschil moet weer uitgevochten worden (wanneer de tijd daar is), hetgeen wij oorlog noemen.
Het bidden voor vrede binnen het eigen gelijk heeft niet zoveel zin. Vrede is een vorm van Overgave van wat is en wat altijd zal zijn, dit is niet gebonden aan onze interpretatie, min of meer vaak geïnspireerd door "het ver van mijn bed" denken. Ook hier is de (eigen)vrede een drogreden, die mensen inspireert om niets te doen, ja zelfs apathisch toe te kijken hoe de Aarde keer op keer geteisterd wordt door turbulentie. Oorlog zal nooit van deze planeet verdwijnen, tenzij wij ons inzicht van het eigen gelijk herzien. Daarbij komt de paradox naar voren die stelt dat als ik gelijk heb, ik weet dat ik ook ongelijk heb. Het eigen gelijk is "slechts" gebonden aan ieders mogelijkheid tot inzicht en die verschilt van persoon tot persoon, van ras tot ras en van geslacht tot geslacht. Wanneer wij dit inzicht willen veranderen zal er een tip van de sluier moeten worden opgelicht. In deze tijd gebeurt dit, maar ook hier gaan mensen ermee om vanuit hun eigen gelijk. 

Andere tijden
De Wet van Wedergeboorte (Herkansing) begint steeds meer in te burgeren. Talloze mensen hebben zich hierop gestort en putten dit uit om te komen tot genezing van personen in dit leven. Alsof dit mogelijk zou zijn!
De interpretatie van het hedendaagse bewustzijn is een geheel andere dan die welke een persoon heeft ondergaan in een andere tijdgeest en/of andere locatie. Men praat alsof men weet wat de verhoudingen waren die 100 jaar geleden bestonden, laat staan die 2000 jaar geleden heersten.
De grootste leugen is die, die het dichtst bij de waarheid ligt, want die is nauwelijks te ontrafelen.
Een feit is dat wedergeboorte bestaat alleen al omdat energie, waaruit wij bestaan, onverwoestbaar is en zich in een of andere vorm op Aarde weer zal manifesteren. Wij zullen dan ook een ander inzicht krijgen in het dualistische denken ten opzichte van de dood.

Leven en dood zijn in onze maatschappij gescheiden. Het eerste is het grootste geschenk, het laatste is voor velen verdoemenis. Misschien bestaat er wel helemaal geen dood en is onze blokkade van angst, die wij hiervoor hebben opgeworpen wel de cel waarin wij ons levenslang gevangenisstraf hebben gegeven. Misschien is dood wel een andere vorm van leven, een andere fase van Bewustzijn in een kader die wij nog niet kunnen of willen bevatten. Als wij bereid zijn ons inzicht te verleggen naar een minder menselijk beeld, dan zou de mogelijkheid deze Schepping anders te "begrijpen" waarschijnlijk aanzienlijk vergroot worden.
Energie en Geest is de alomvattende wetmatige waarheid van onze Schepping en wij kunnen hiervan slechts begrijpen wat wij kunnen bevatten - voor de een meer, voor de ander minder. Dit laatste is namelijk afhankelijk van de evolutie van elke persoon en die is voor iedereen verschillend. Mensen zijn gelijk aan elkaar, maar niet gelijkwaardig. Dit toont het DNA aan.
Alle door de mens ontwikkelde denkvormen worden ook in energie vastgelegd, de zogenaamde morfogenetische of energetische velden. Nationalisme is o.a. hierop gebaseerd. De wereld, Moeder Aarde en alles wat hierop leeft en bloeit, is nu door denkwijzen verdeeld en was dit ook in het verleden. Moeder Aarde is zogezegd omgeven door allerlei energievelden die zijn en/of nu nog worden geschapen met de mens als hoofdmotivator.
De tijd is gekomen om deze manier van denken ter discussie te stellen, omdat er niet alleen tekenen zijn, maar ook manifestaties die erop wijzen dat er "andere" dingen zullen gaan gebeuren. 

De trein
Tot nu toe heeft de mens - op Aards niveau - de leiding in handen gehad met of zonder goddelijke begeleiding. De vrije wil is een onaantastbaar goed, doch het algemeen belang zal prevaleren. Het moment kan niet ver meer zijn dat de Planetaire Hiërarchie de leiding zal overnemen, in welke vorm dan ook. De mens kan hierin een medewerker worden - als instrument - maar niet als beschikker. De trein van onze realiteit raast met enorme snelheid verder. Grondstoffen worden benut, alles wordt uitputtend gebruikt om deze snelheid te handhaven en/of op te voeren. Niemand kan eigenlijk meer uitstappen, want wij zitten allen in deze rijdende trein. Enkele mensen proberen dit te ontvluchten en zoeken een goed heenkomen, bijv. in de natuur.

Geld, de energie van onze realiteit speelt op alle fronten een hoofdrol. Zij die aan het ventiel van deze energiestroom zitten bepalen de omstandigheden op Aarde. Het zijn al lang niet meer de naties, maar maatschappijen zonder gezicht die in deze wereld de geldstroom beheersen, supranationaal. Het dendert verder. Er lijkt geen oplossing mogelijk. Vluchten baat niet, heeft geen zin, want wij moeten ons realiseren, dat wij niet voor niets op dit moment op deze Aarde leven.

Een sleutelwoord komt langzaam naar voren: OVERGAVE, niet uit apathie, maar in werkzaamheid. Samen met de Geestelijke Begeleiders van deze Aarde, die behoren tot wat genoemd kan worden het Christus- of Boeddhisch bewustzijn of welk woord dan ook die de eenheid van Schepping vertegenwoordigt in de oorspronkelijke vorm, de Planetaire Hiërarchie.
Deze woorden worden vaak in verbinding gebracht met menselijke instituten, die zich hebben vastgelegd in kerk of andere stromingen in Oost en West en hebben misschien alleen nog in de oerkern een zekere verwantschap hiermee.
De Geestelijke Begeleiders van de Aarde die (nog steeds) wachten op mensen die bereid zijn te werken zonder eigen geconditioneerd resultaat. Die ook "uitstijgen" boven de menselijke beperkingen van hoe word ik er beter van, maar ook weten dat zij zich daar niet geheel aan kunnen onttrekken, omdat zij gewoon mens zijn, en deze intuïtieve gedachte zullen en willen transformeren. Die bereid zijn de oproepende kracht in stilte te doen aan de Oerbron, de Schepper van alles, via de Planetaire Hiërarchie, waarvan het antwoord zal komen, dat de wereld zal kunnen veranderen, en een morfogenetisch veld van eenheid zal doen ontstaan.
Dit zal de wereld transformeren en eenheid tot stand brengen, wanneer de tijd daar is. Langzaam is een menselijk begrip, want transformatie kan in één seconde, maar ook in 10.000 jaar. Tijd is slechts een menselijke "uitvinding", er is slechts het ritme van het in- en uitademen, het Zijn van het Eeuwige Leven. 

Lichtgebeden
Er zal gebeuren wat door veel Boodschappers is voorspeld en het zal overweldigend zijn. Op deze site zal ik u omschrijven hoe dit tot stand kan worden gebracht: door 64 Lichtgebeden, die bestaan uit een werveling van ademhaling (geestelijk en lichamelijk), licht (in kleur) van Eenheid van de Oerbron, geluid en beweging.

De mens zal zijn verantwoordelijkheid ten opzichte van zijn komen naar deze Aarde aanvaarden en zichzelf gaan zien als een deel van het geheel, niet in afscheiding, maar in eenheid en zich actief inzetten in stilte om samen te werken met de Planetaire Hiërarchie, die deze Lichtgebeden in de dertiger jaren naar de Aarde heeft gebracht via Olive Pixley ten nutte van het geheel, wanneer de tijd daar zou zijn (na de Harmonische Convergentie).  

De vraag hoe ik tot dit boek gekomen ben en de hierin vermelde kennis wil ik graag beantwoorden. Voor en ook na 1986 heb ik een aantal ervaringen c.q. ontmoetingen gehad, die mij in mijn toenmalige beroep zeer geconfronteerd hebben en die er uiteindelijk toe hebben geleid om tot de beslissing te komen waarmee ik mij nu bezig houd: "Als dit bestaat, waar ben ik dan mee bezig?" Op dat moment was dat met zakelijke bezigheden. Ondenkbare ervaringen hebben geleid tot die beslissing. Vervolgens ben ik vrijwillig op weg gegaan en heb mij zoveel mogelijk opengesteld, en heel, heel langzaam is mij een wereld getoond die ver voorbij de dood gaat.

Ik ben mij bewust van het maya- of illusie-effect (deelwerkelijkheid) en zet mij er steeds toe uitermate kritisch te zijn en te blijven en te analyseren op een wijze die voorbij gaat aan de algemeen erkende verstandelijke analyse. Uiteindelijk na honderden, misschien wel duizenden voordrachten in allerlei landen is de tijd daar om mijn inzichten op papier te zetten. Ik wil daarbij aantekenen dat deze inzichten mijn inzichten zijn en dat u het volledige recht heeft deze af te wijzen.

Het enig werkelijk belangrijke is het doen van de Lichtgebeden.

Emile Trommel

lees verder